GEÇ KALMADAN...

[Yusufum]

1 yaşınızdayken sizi elleriyle besledi ve yıkadı;
Bütün gece ağlayıp onu uyutmayarak teşekkür ettiniz.
 
2 yaşınızdayken size yürümeyi öğretti;
Size seslendiğinde odadan kaçarak teşekkür ettiniz.
 
3 yaşınızdayken size özenle yemekler hazırladı;
Tabağınızı masanın altına dökerek teşekkür ettiniz.
 
4 yaşınızdayken elinize rengârenk kalemler tutuşturdu;
Evin bütün duvarlarına resim yaparak teşekkür ettiniz.
 
5 yaşınızdayken sizi cici kıyafetlerle süsledi;
Gördüğünüz ilk çamur birikintisine atlayarak teşekkür ettiniz.
 
6 yaşınızdayken okula kadar sizinle yürüdü;
Sokaklarda "gitmiycem" diye ağlayarak teşekkür ettiniz.
 
7 yaşınızdayken size bir top hediye etti;
Komşunun camını kırarak teşekkür ettiniz.
 
9 yaşınızdayken size piano öğretmeni buldu;
Notaları bir gün bile çalışmayarak teşekkür ettiniz.
 
10 yaşınızdayken doğumgünü partilerinden,
dans derslerine kadar her yere sizi arabayla götürdü;
Arabadan fırlayıp giderken arkanıza bile bakmayarak
teşekkür ettiniz.
 
11 yaşınızdayken sizi arkadaşınızla sinemaya götürdü;
"Sen bizimle oturma" diyerek teşekkür ettiniz.
 
12 yaşınızdayken zararlı TV programlarını seyretmenizi istemedi;
O evde değilken hepsini izleyerek teşekkür ettiniz.
 
15 yaşınızdayken sizi yurtdışında yaz kampına gönderdi;
Tek satır mektup yazmayarak teşekkür ettiniz.
 
17 yaşınızdayken erkek arkadaşınızla partiye gitmenize izin verdi;
Bir telefon bile etmeden sabaha karşı eve dönerek teşekkür ettiniz.
 
19 yaşınızdayken okul masraflarınızı karşıladı,
sizi arabayla kampüse götürdü ve eşyalarınızı taşıdı;
Arkadaşlarınız alay etmesin diye
kampüs kapısında vedalaşarak teşekkür ettiniz.
 
21 yaşınızdayken iş hayatı ve kariyerinizle ilgili
size fikir vermek istedi;
"Ben senin gibi olmayacağım"diyerek teşekkür ettiniz.
 
22 yaşınızdayken kep giyme töreninizde size gururla sarıldı;
Avrupa seyahati için para isteyerek teşekkür ettiniz.
 
24 yaşınızdayken uzun süredir çıktığınız çocukla tanışmak istedi;
"Zamanını ben bilirim" diye tersleyerek teşekkür ettiniz.
 
25 yaşınızdayken düğün masraflarınızı karşıladı,
sizin için hem mutlu oldu hem çok duygulandı;
Siz dünyanın bir ucuna taşınarak teşekkür ettiniz.
 
30 yaşınızdayken bebek bakımı hakkında size akıl vermek istedi;
"Artık bu ilkel yöntemleri bırak" diyerek teşekkür ettiniz.
 
40 yaşınızdayken sizi arayıp bir akrabanızın doğumgününü hatırlattı;
"Anne işim başımdan aşkın" diyerek teşekkür ettiniz.
 
50 yaşınızdayken o, çok hastalandı, hafta sonunda
onu görmeye gittiginizde mutlu oldu;
Ona yaşlıların çocuk gibi nazlı olduğunu söyleyerek
teşekkür ettiniz
Derken bir gün... O, öldü...
O güne kadar onun için yapmadığınız ne varsa,
o anda kalbinize bir yıldırım gibi düştü...

                                    EĞER HÂLÂ SİZİNLEYSE,
 
                     ŞİMDİ ONU HER ZAMANKİNDEN DAHA ÇOK SEVİN...

[Heran]

Onlar bizim baş tacımız...
Bir ömür hizmet etsek yine de haklarını ödeyemeyiz...
Hatırlatman iyi oldu...
Teşekkürler YUSUFUM

[yucel5877]

Evet sevgili kardeşim ana ana ana ana bana tarif edermisiniz diye sorsalar sadece şunu derim canımı istesede hemen versem.

[Gamzeli]

Kayıpların ardından gözyaşlarımız eksik olmaz.Bir müddet boşluk yaşarız.Ve onları hatırlatan ne varsa hatıralarımızda, evimizde konuk ederiz.Bu belki bir fotoğraf belki en sevdiği çiçek belki de en sevdiği hırkası olur..Ama kaybetmeden önce annelerimizin babalarımızın degerini bilelim onlara ne kadar sevdigimizi belli edelimki sonradan pismanlıklar olmasın tesekkürler. YUSUFUM bu güzel paylasim icin..

[dursun]

güzel bir paylaşım yegenim saol
ama yukarıda yazılanlar bana pek bi yabancı geldi 1 de 6 ya kadar birde 25.nci tamam
ama diğerlerinin bizim yaşantımızda yeri hiç olmadı.

[Heran]

Eee Dursun kardeşim...
Artık yazılanlar genele yönelik olduğu için, bazı kısımlarının bizimle ilgili olmaması doğal değil mi?
Önemli olan, öz düşüncenin yakalanması, değil mi?

"Ana gibi YAR, BAĞDAT gibi diyar olmaz!"
"Ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar."