Sayfa: 1   Aşağı git
Gönderen Konu: ÖLDÜRMEYEN ALLAH ÖLDÜRMÜYOR  (Okunma Sayısı 706 defa)
Heran
Administrator
Ev Sahibi
*****

Karma: 0
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 325



« : Aralık 03, 2008, 02:14:00 ÖS »

Yıl 1977-78 yaz tatili.
Sıcak bir yaz gününün öğleden sonraları.
Köyün girişinde meyve yüklü bir kamyon ve ondan alış veriş yapmak için oraya gelenler gidenler.
Ben de okulun lojmanlarından çıktım, hedefsiz ve gayesiz sallana sallana o tarafa doğru gidiyorum.
(Rahmetli) Hocagilin Halit arabasıyla yanımdan geçti ve meyve kamyonunun yanında durdu. Halit arabadan inerek biraz meyve aldı tam o sırada Memişgilin Mustafa arabanın direksiyonuna geçti. Halit rıza göstermese de Mustafa direksiyona geçmişti. Ben de oraya ulaşmış, gelişmeleri izliyordum. Mustafa ve Halitle (Benden yaşça büyük olsalar da) az da olsa bir samimiyetimiz vardı. halit arabanın anahtarını Mustafa'dan alamayacağını anlayınca, ön tarafa Musatafa'nın yanına binerken beni de israrla arabaya binmeye ikna etti.
Ben arkaya oturdum, yanımda Halit'in kızı ya da yeğeni küçük bir kız. Direksiyonda Mustafa yanında Halit, Ağyola doğru hareket ettik.
Daha mezarlığı geçmemiştik ki arabanın sürati 120'i geçmişti. Birşeyler olacağını farketmiş olmamıza karşın ne ben ne Halit, ağzımızı açıp da Mustafa'ya hızı düşürmesini söyleyememiştik. Halit o kadar rahatsız olmuştu ki, farkediyordum, ama hiç bir şey söyleyemiyor ve yapamıyordu.
Biz Ağyolun en tepesindeyken, Yassıkara yol ayrımından bir traktör bizim köy yoluna girdi. Traktörü farkeden Mustafa, aniden frene yüklendi. Halbuki traktörle bizim aramız en az 400-700 metre var. Tam Mustafa frene yüklendiğinde Halit'in arabanın kontak anahtarını kapattığını gördüm. Araba o süratle önce değirmen tarafına doğru kaymaya başladı, nasıl olduysa oradan tekrar sol tarafa kaymaya başladı. Ben Mustafa'nın oturduğu ön koltuğa sarıldım. Araba sol ön burnunu sol taraftaki V şeklindeki, yol kenarına açılan bölüme çarptı. Ve takla atmaya başladı. Ben ilk üç takladan sonrakileri sayamadım. Ancak o anda, ilk taklada sırtımın tavana feci şekilde çarptığını hissetmiştim. İlk çarpmada iki kapılı arabanın iki kapısının da açıldığı, arka camın taaa tarlanın ortasına fırladığı, Mustafa ve Halit'in araba takla atarken açılan ön kapıdan fırladıklarını, olayı canlı bir tiyatro gibi izleyen kişilerden daha sonra dinledik. 6. ya da 7. taklada araba ters bir şekilde yolun kenarında durur. Ben gözlerimi açtığımda kafamın, fırlayan arka camdan dışarıda olduğunu farkettim. Yani o anda arabanın içindeyim. Hafif sağ tarafıma baktığımda küçük kızın, arabanın kelebek camından  vücüdunun yarısına kadar dışarıda olduğunu farkettim. Hareket ettirebildiğim elimle onu dışarı çıkarmaya uğraşırken, karşıdan gelen traktör yanımız ulaşmış ve olayla ilgilenmeye başlamışlardı. Sanırım Sofugilin İdristi, beni yavaş yavaş arabadan dışarıya doğru çekti. O arada küçük kızı da çıkarmışlardı.
Beni dışarı çıkardıklarında şoktaydım. Sanırım İdris abinin tokatıyla, olanları daha iyi görmeye başlamıştım.
Ben sağlamdım, küçük kız sağlamdı, Halit sağlamdı. Mustafa'nın kafasında bir yarılma olmuş ve şoka girdiği için değirmen doğru giderken oradakiler onu döndererek, yonca yüklü traktöre bindirdiler. Ben traktöre binmedim. Araba hurda olmuştu. Tavanı ile tabanı birbirine yapışmıştı. Ama bize birşey olmamıştı. (En azından, o anda, ben öyle sanıyordum...) Bu acı hatıranın detaylarını zaman zaman burada anlatacağım... Kaza anında hissettiklerim... Kaza sonunda yaşananlar. Ailemin olayı haber alışı ve aradan 30 yıl geçtiği halde, o kazanın bana verdiği zararların gittikçe ortaya çıkışı... Bunların hepsini (Arkası yarın radyo tiyatrosunda olduğu gibi) bundan sonra anlatacağım anılarımda okuyabileceksiniz...
Logged

Yusufum
Ev Sahibi
*****

Karma: 0
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 171


« Yanıtla #1 : Aralık 03, 2008, 02:38:36 ÖS »

Çok büyük geçmiş olsun ilk defa duydum insan unutamazda yaşadığı şoku bende bi kere bi kazaya şaid olmuştum önümde araba 3-4 takla attı en az dört beş saat şoku atamamıştım üstümden neyseki sürücü yaralı bi şekilde kurtulmuştu..

ALLAH esirgemiş Heran abi daha feci şeyler olabilirmiş..Allah bi daha göstermesin..
Logged

yucel5877
Ev Sahibi
*****

Karma: 0
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 105



« Yanıtla #2 : Aralık 03, 2008, 03:47:02 ÖS »

Evet canım kardeşim o kazayı hatırladım.Allaha şükürler olsun ki seni bize bağışlamıştı.Yaradan Allahım hiç kimselere kaza bela vermesin.İnşallah öyle bir kaza bir daha yaşamazsın.
Logged

kemal aktas
Usta Kullanıcı
***

Karma: 0
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 29



« Yanıtla #3 : Aralık 15, 2008, 12:24:25 ÖÖ »

Dayi oglu heran o kazayi hatirliyorum ve unutmustum yillar gecti bizlerede hatirlatin Allahtanki kimseye birsey olmamisti Allah korumustu hepinizide allah bir daha eyle ve hic birzaman  eyle kazalari  gøstermesin verilmis sadakaniz varmis .ama unutugun birsey olmali kurban kesmelisin kazadan sag saglim kurtuldugunuza kurbanida køyde kevgirde kesersin kismet olurda køyde karsilasirsak  veya yalovadada ola bilir hasan babayada gider ordada kese bilirsin hatirlatmis olayimda kurban kesmesi senden yemesi bizden diyelim Allah kazadan beladan korusun  umeti muslumanlari.
Logged

kaya
Usta Kullanıcı
***

Karma: 0
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 23


« Yanıtla #4 : Aralık 15, 2008, 04:32:01 ÖS »

         Heran abiciğim,30 yıl sonrada olsa sana geçmiş olsun,Kemal abi sana da pes doğrusu aradan bi kurban payı çıkardın.Selamlar...Smiley
Logged

Heran
Administrator
Ev Sahibi
*****

Karma: 0
Çevrimdışı Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 325



« Yanıtla #5 : Ocak 03, 2009, 10:24:14 ÖS »

Evet dostlar, şimdi bu kaza anında yaşadığım ve hayatım boyu unutamayacağım detaylardan biriisn yazmaya çalışacağım.
Araba ilk taklasını atıp, benım sırtım ve boynun tavana çarptığı an, yüreğimin yandığını hissettim. Tarifi imkansız bir durum içine girmiştim. Bir anda, çocukluğumdan itibaren yaşadığım bütün olaylar zihnimde canlanıyor, sinema şeriti gibi gözümün önünden geçiyordu. Çok garip, öyle bir görüntüydü ki onlar, en ince detaylara kadar gözümün önünden geçiyordu. Kısaca o bir kaç saniyelik kısa anda bütün hayatımı yeniden yaşamıştı.
Ve o anda bir senaryo kafamda oluşmuştu. Ben bu kazada ölüyordum ve babam çok büyük acılar yaşıyordu. Evet, açıktan kendimin öldüğünü, babamın çektiği acıyı o anda yaşıyordum.
Birden kendi kendime, bu acıyı babama yaşatmamalıyım, telkini olmaya başladı. Bu hisleri yaşarken hissettiğim yüreğimdeki yanma, bir anda durdu. Serinledi. Gözlerimi açtım, içerisinde bulunduğum o bembeyaz  boşluk bir anda yok oldu.
Kafam arka camdan dışarıda, vücudum arabanın içerisindeydi. Kelebek camdan yarısı dışarı çıkmış kızın çıkarılmasınıa yardımcı oldum, ama nasıl? Beni dışarı çektiler, ama nasıl? O detayları tam hatırlamıyorum. İdris abi yüzüme tokat atmış sanırım, ondan sonrasını tekrar net olarak hatırlıyorum.
Logged

Sayfa: 1   Yukarı git
Yazdır
Gitmek istediğiniz yer: